Αν κανείς με ρώταγε πως βλέπω την ζωή σήμερα θα έλεγα πως είναι σαν ένα βάζο με γλυκό που ένα παιδάκι προσπαθεί να φτάσει στο πάνω πάνω ράφι, αλλά δεν μπορεί γιατί η σκάλα γέρνει… Έτσι και η ζωή!

Δυστυχώς στην κοινωνία του σήμερα αν δεν έχεις τα οικονομικά μέσα ποτέ δεν θα φτάσεις το γλυκό, που σε αυτήν την περίπτωση είναι τα όνειρα για μια καλύτερη ζωή. Σαν φοιτήτρια στην εποχή της τρόικας και του μνημονίου νιώθω πως όλο και περισσότεροι νέοι της ηλικίας μου διακατέχονται από ένα αίσθημα απαισιοδοξίας, αποχής καθώς και παραίτησης πολλές φορές, ισχυριζόμενοι πως η επαγγελματική καταξίωση στον τομέα που τους αφορά και η κοινωνική άνοδος είναι στις μέρες μας μια ουτοπία.

ΠΑΙΔΕΙΑ

Πτυχιούχοι και μη βρίσκονται στην ίδια μοίρα, αυτήν της ανεργίας… Πολλές οικογένειες μάλιστα δεν έχουν την δυνατότητα να σπουδάσουν τα παιδιά τους λόγω των δυσμενών οικονομικών συνθηκών και έτσι αναδεικνύεται για ακόμα μια φορά το «αξιοκρατικό» μεγαλείο της χώρας μας όπου ο έχων τα πολλά επιβιώνει… Το κράτος δεν εξασφαλίζει τη δωρεάν παιδεία που ο καθένας από εμάς δικαιούται έχοντας συνεισφέρει οικονομικά μέσω της φορολογίας, επομένως τα ενοίκια και οι λογαριασμοί είναι ένα «δωράκι» που η πλειοψηφία των φοιτητών αποκομίζουν αυτόματα με την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο.

Ένα άλλο θέμα που αξίζει να σημειωθεί είναι η μετανάστευση των νέων στο εξωτερικό εγκαταλείποντας την χώρα. Όλο και περισσότερα νέα παιδιά ψάχνουν αλλού διέξοδο αφήνοντας πίσω την πατρίδα με την ελπίδα για κάτι καλύτερο. Είναι όμως αυτή η λύση; Και αν ναι, είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι για αυτό;

Παρατηρώ αντιδράσεις από τους πολίτες για το σύστημα, στημένα καλά πανηγυράκια με χορούς, τραγούδια και μια διάθεση επανάστασης που σε διάστημα 3 ημερών έχει ξεθυμάνει και επιστρέφουν πάλι πίσω στον βολικό καναπέ. Και αυτό επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά…

Θέλω να δω τη χώρα μου να αναγεννάτε, πέρα από την πολιτική υποκρισία! Και αν ακόμα θέλουμε να λεγόμαστε Έλληνες ,ο Σωκράτης και ο Αριστοτέλης δεν αρκούν για να μας το αποδείξουν ,αλλά το θάρρος μας να παλέψουμε για μία Δημοκρατία αξιών, ισότητας και πάνω από όλα ελευθερίων τόσο κοινωνικών όσο και πνευματικών.

Μαρία Θεριανή Βάθη

Αφήστε το σχόλιό σας